Роҳнамои хаттӣ як қисми дақиқ аст, аз ин рӯ ҳангоми истифода бояд хеле эҳтиёткор бошад, ҳатто агар роҳнамои хаттии баландсифат истифода шавад, агар истифодаи нодуруст ба самараи интизории кор ноил нашавад ва роҳнамои хаттӣ ба осонӣ осеб расонад. Аз ин рӯ, ҳангоми истифодаи роҳнамоҳои хаттӣ бояд чораҳои эҳтиётии зеринро андешида шаванд: аз зангзанӣ пешгирӣ кунед, муҳити зистро тоза нигоҳ доред, бодиққат насб кунед ва асбобҳоро дуруст насб кунед.